(Mangel på) nasjonaldagsfeiring og food fair!

Okey, det har vore labert med nasjonaldagsfeiring her i garden. Men uansett, GRATULERE MED DAGEN alle samen! Sånn!

Eg er litt treig på å oppdatere her merker eg. Det har nok litt med at alt byrjar å bli rutine, og difor ikkje så interessant å dele (jau, eg veit andre folk klarer å halde ein interessant blogg om kva dei et til frukost, men eg er ikkje heilt der enno).

Det som derimot har hendt, er International food fair! Team Scandinavia slo til med både sild og moltekrem (sistnemde slo nok best an). Dessutan hadde vi pynta med heimelaga troll og (noko som likna på) granbar. Mesteparten av innhandlinga vart gjort på IKEA. Det blir nok fleire turar dit, mest fordi dei har akseptabelt godt moltesyltetøy. Også klarte vi å oppdrive brunost frå Tine på ein organisk matbutikk rett i nabolaget. No veit eg kva eg skal gjere når heimlengselen er som verst.


Ein annan ting som er litt rart, er at det er berre ein månad att til første semester er over. Den siste eksamenen min er 17. juni, etter det ventar 5 veker vinter/sommar-ferie (alt ettersom). Med den arbeidsmengda det har vore i det siste (her kjem unnskuldningane for å vere lat med å oppdatere), så skal det bli heilt herleg å ikkje ha deadlines i hytt og pine.

Alle der heime må nyte dei lange sommarnettene (som eg saknar veldig veldig, mørkt 18:00 er ikkje så kult). Og ha ein strålande nasjonaldag!

Påskeferie og roadtripping

Av merkelege årsaker er påskeferien her veka etter påske. Litt forvirrandes, og det tok litt tid før eg innsåg at ferien kom ei veke seinare enn normalt, men no som det først er ferie, nyt eg det stort.

Solnedgang over ein bomullsåker.

Første halvdel har gått med på å sjå litt meir av Australia. Det viser seg at "the aussie spirit" er ganske forskjellig frå kva ein opplever midt inne i bygryta i Sydney. Laurdag tok eg fly til Brisbane, og vart plukka opp på flyplassen med leiebil og heile pakka. Så satte eg, Hero og Espen kursen vestover, innover i landet. Nydeleg utsikt, åpne landskap og endelause highways venta på oss, medan vi køyrte lenger inn i "bogan country" (harry-land som eg ville sagt på godt norsk). Tydelege teikn på dette var roadtrains og truckies, 24hrs drive through bottle shops, og veg-kafear der ALT er frityrsteikt.  Vi køyrte heilt inn til Roma, ein liten by i vest-Queensland, omtrent på storleik med Fagernes. For å halde harry-faktoren oppe tilbrakte vi første dagen med å først sjå på drag-racing, og så på rodeo-show.

Appelsin og "kvikklunsj"

Dagen etter har eg kalt roo roadkill day. Vi køyrte vidare vestover, heilt inn til Charleville. Langs heile vegen låg det strødt med daude kenguruar og andre rotne dyr. Mellom anna eit villsvin. Dette var også andre påskedag, og for å få den skikkelege påskekjensla prøvde vi med appelsin og kitkat-sjokolade (neste kvikklunsj) på ein rasteplass. Absolutt godkjent, men ski og snø glimta med sitt fråver. Dette var også ANZAC day (ein slags memorial day for soldatar), så alt av butikkar var stengt. Litt trist, då Charleville var ein by som absolutt hadde vore interessant om alt var oppe. Denne dagen var det mest ein spøkelsesby.
Så langt vest var det også mogleg å sjå den karakeristiske raude sanda. Men det typiske ørkenlandskapet var forsvunne, sidan det faktisk hadde regna over normalt mykje veka før. Landskapet var difor spesielt grønt, og i grunnen veldig idyllisk. Mange kodak moments med andre ord! På veg tilbake til Roma fekk vi og sjå nokre levande ville kenguruar. Som turist var dette veldig eksotisk.

Dagen etter var køyredag, gjennom turist-badeplassen Noosa Heads, og attende til Brisbane. Etter ca 5 min på stranda i Noosa byrja det å hølje ned. I grunnen ganske ironisk, sidan dette er ein av dei mest kjende badeplassane på Sunshine coast. Men sånn er det no.
Siste dagen vart tilbrakt på Australian Zoo utanfor Brisbane. Dyrehagen er kanskje mest kjent på grunn av Steve Irwin, og krokodilleshowa dei har der, men det var og mykje anna spanande å sjå. I tillegg til dei typiske kenguruane og koalaane, hadde dei fleire typar leikne tigre, ei fantastisk slangeutstilling og masse fancy og fargerike fuglar. Diverre døydde kameraet mitt sånn halvvegs (kanskje eg lærer å ta med ekstra batteri no...) Absolutt og anbefale om nokon tilfeldigvis befinn seg i området.

Denne kenguruen veit å posere framfor kameraet!

Resten av semester break går nok med til oppgåveskriving, og å henge rundt på International House. Noko som ikkje byr meg i mot!

(På den litt meir deprimerande sida er det min andre haust på eit halvt år... Alle der heime, nyt dei lange kveldane og utepils!)

Bushwalking

Etter to månader (i dag) i Australia, så har eg endeleg kome meg litt ut av Sydney. Turen gjekk til Bungonia, som er ca to timar køyring sørover, saman med Sydney Uni Bushwalker society. Vi var omlag 35 stykk med, så ei god gruppe! På laurdag gjekk turen stort sett nedover. Langt nedover, heilt ned til botnen av dalen, som viste seg å vere svært idyllisk. Biletet talar for seg! Vi fulgte elva eit stykke oppover før vi slo leir.
Deretter fulgte (nesten) obligatorisk bading i elva. Eg tippar det var rundt 16 grader, og dermed langt over krampegrensa. Det var fleire pingler som ikkje var einige i dette, og eg fekk fort stempelet "crazy norwegian". Noko som kanskje stemmer...
Kvelden gjekk med til leirbål, matlaging, konsumering av medbrakte alkohyler og stjernetitting. Det var fantastisk mange stjerner oppe, og mjølkevegen var godt synleg. Eg kjente ikkje igjen eit einaste stjerneteikn, men eg skulder det på at eg er på den sørlege halvkule, ikkje at eg i grunnen berre kan to stjerneteikn. (Jepp, orions belte og karlsvogna, og thats it!). Det var ein veldig stor kontrast til Sydney by, der ein faktisk ikkje kan sjå stjerner i det heile. Det er rett og slett for sterk belysning frå byen. Natta vart tilbrakt i telt, i soveposen min, som eg så fint har gitt namnet "comfort zone".
Syndag gjekk med på å klatre ut att av dalen. Dette vart gjort på ein relativt bratt rygg, med mange lause, glatte steinar. Til tider tøff klyving, men med utsikta vart det absolutt verdt det. Det einaste å klage på var vel i grunnen regnveret på syndagen, men det finst jo ikkje dårleg ver...

Diverre var det dårleg med dyreliv å sjå, utanom edderkoppar. Store edderkoppar som likar byggje nett over stien, slik at dei kan fange uvitande turgåarar. Og eit par wombat-hol. Og ein kenguru-roadkill, som hadde liggje der litt for lenge. Ikkje akkurat eit lekkert syn, men det første beviset eg har sett på at det faktisk finst kenguruar her.

No er eg vel tilbake i byen, og realiteten, hvilket betyr at eg burde (og skal!) vere flink og lese!

What would professor Farnsworth do?

Good news everyone! Vi har fått prosjektoppgåve i Professional Engineering no. Oppgåva går ut på å byggje noko som kan flytte ein liten ball først over ein distanse på 3-5 meter (fortsatt udefinert akkurat kor langt det er), over ein vegg på 0,4 meter, og opp i ein kopp som står 0,5 meter bak veggen igjen. Og einaste framdrifta vi får bruke er elastisk (type gummistrikkar og fjører), samt tyngdekraft. Dette kan bli veldig interessant!

Uansett, for å få litt input på problemløysing, slo eg opp i den store fantastiske boka "Engineering your future". Og fant mellom anna ut at for å løyse eit problem må du føle empati med det. Korleis føler framkostmiddelet seg når det blir kræsja inn i ein vegg? Får det vondt? Blir det såra? I det store og det heile hjalp ikkje dette spesielt mykje. I staden tenkte eg "kva ville professor Farnsworth gjort?". Og kom på at atomreaktormotor ikkje er lov. Men artig er det likevel.

Heimelekse: Sjå meir på Futurama!

Utsikt

Sydney skyline sett frå taket av International house. Som de ser, er det ikkje langt frå sentrum i det heile tatt.
Dette er mest for å utsetje arbeid eg burde gjere. Eller ikkje, eg kan jo alltids gjere det i morgon, eller i overimorgon, eller seinare... Ahh, eg trur aldri eg kjem til å lære dette. For å sitere Douglas Adams, "I love deadlines. I like the whooshing sound they make as they fly by." Og når eg først er inne på Douglas Adams, her er kva han meiner om Australia. Interessant lesing.

Ah, sjølv om eg snart har assignments opp til øyrene er livet tross alt ganske herleg!

Time flies like the wind, fruit flies like banana...

Ein ting eg syns er rart, det er teppegolv over alt. Til og med inne på treningssenteret. Kva er greia? Det kan jo ikkje vere enklare å halde reint, eller betre på, vel, nokon som helst måte...?

Denne veka har gått veldig fort, med skulearbeid som ballar på seg, og ellers nok å gjere utanom. Fredag var eg med ein gjeng frå IH på ekspedisjon i Sydney park på kvelden, og sprang rundt, prøvde alle klatrestativ og sklier og alt mogleg. Veldig veldig gøy :)
Også har eg vore forkjøla i over ei veke no. Noko som er om lag ei veke for lenge. Satsar på at det blir betre i løpet av neste veke, viss ikkje trur eg at eg går på veggen.

God (snart) måndag då folk!

Studentliv

Eg får litt tendensar til aha-opplevingar innimellom. Det er utruleg stor forskjell på livet mitt no, og korleis det var for nokre månader sidan. Det heilt opplagte er jo at eg befinn meg på andre sida av jordkloden. Men det som kjennest mest er skilnaden mellom å jobbe og å studere. Med over 20 timar lectures og tutorials i veka har eg meir enn nok å gjere. For i tillegg til dette kjem heimearbeid og lekser. Noko eg ikkje har gjort sidan... hmm... meir eller mindre aldri. Og då er det ikkje så greit å skulle disponere tida. Dessutan bur eg jo i eit residential college, så det er mange folk rundt meg heile tida. Det betyr alt i alt at det er lett å falle for freistinga å "berre skulle prate litt", når eg eigentleg skulle gjere matteoppgåver eller lesa opp før ein tutorial. Eg er ikkje så flink med denne prioriteringa... enno! Men det store målet er jo å gjere desse prioriteringane riktig, slik at ikkje alt arbeidet hopar seg opp mot den store stygge deadlinen kalt eksamen. Dessutan er det masse assignments før den tid.

Ein annan stor plan er å kome i gang med skikkeleg trening. Australia har til dei grader gjort meg lat, og det kjennest ikkje spesielt bra ut. Eg har dessutan ordna medlemskap på treningsenteret på campus, så det er berre å byrje. Når eg har fått kjøpt treningssko... I morgon kanskje...

O-week

The quad, med forskjellige bodar for O-week framfor.

Då var orientation week, eller O-week som den blir kalla, snart over, og det har absolutt vore ei artig veke!

Av dei tinga som har foregått har eg vore med på offisiell velkomst ved universitetet, samt litt forskjellige infosessions, speed-friend-making ved International house, Amazing race rundt Sydney og blitt med i eit par klubbar ved universitetet. Mellom anna har eg meldt meg inn i Chocsoc (chocolate society) og Bushwalking Society. Trur det blir spesielt kjekt å få kome litt ut på tur, og sett litt anna av Australia enn kun Sydney. Sjølv om det er ein veldig fin by.

Amazing race var også utruleg artig. Det er ein konkurranse der dei forskjellige laga følger leietrådar frå stad til stad i byen, og samtidig gjer forskjellige oppgåver undervegs. For eksempel ta bilde av forskjellige ting, som ein person med uggs på, ein lobster osb, hente katalogar frå ymse butikkar, mellom anna. Laget mitt kom på tredjeplass av fem lag, men det var fortsatt utruleg artig. Og ein fin måte å bli kjent med byen på.
Dessutan åt vi lunsj på "Pancake on the Rocks" etterpå. Dei har fantastiske pannekaker. Absolutt å anbefale! På kvelden var vi også og sjekka ut utelivet i Sydney, også veldig kjekt.

Coogee beach

Australia er mellom anna kjent for flotte strender og dette måtte jo testes ut. Difor vart ein formiddag i forrige veke tilbragt på Coogee beach (som kanskje ikkje er like kjent som Bondi, men fortsatt bra). I grunnen var det litt for varm for ein stakkars nordboer som meg, men fortsatt verdt å få med seg. Og fine bade-bølgjer gjorde seg absolutt.

For å vere litt etterpåklok har eg lova meg sjølv å bruke meir solkrem neste gong. Ryggen min er omtrent same farge som ein kokt lobster, sjølv med faktor 30. Visstnok er det eit hol i ozonlaget rett over Australia, så faktor 50 blir nok strand-normen frå no av.

Og det var ingen haiar i syne, berre bluebottle-manetar (ikkje dei livsfarlige, berre irriterande).

Då var eg i gang med blogg-dagbok!

Det har gått litt over ei veke sida eg landa i Sydney, og så langt står alt bra til!

For å oppsummere kort:
*Flyturen var lang (som i over eit døgn lang).
*Eg har møtt masse kjekke folk på International house, der eg bur.
*Sydney er ein veldig fin by.
*Det er varmt her, veldig veldig varmt. Eg saknar kuldegrader litt, men skal ikkje klage.
*Eg er tydeligvis allergisk mot mygg.
*Sydney Operahouse er like fint som på bileta.
*Det er ikkje kenguruar i gatene (berre så det er avklart)


Alt i alt trur eg at eg kjem til å trives godt her. Til veka er det orientation week, tilsvarande fadderveke, og måndagen etter byrjer studiene på ordentleg. Det skal bli godt å kome i gang, for no føler eg meg mest som ein turist. Bortsett frå at eg ikkje skal heim igjen på ti månader. Men det har ikkje heilt gått opp enno.